Redelijke trainingsdag. Lopen ging bij vlagen weer goed, maar koste eerlijk gezegd meer moeite dan dinsdag. Ook erg veel last van pijn in mijn handen door de druk als ik loop met de rollator. Zelfs handschoenen helpen niet. Er zaten wel weer mooie stappen bij maar het gaat dus niet elke dag even makkelijk. Mijn vader was voor het eerst in drie weken weer kijken .
Vanmiddag nog getraind bij Olympia. Het gaat toch nog een tijd duren voordat ze daar een brug hebben. We moeten voor de tussentijd dus een alternatief bedenken, misschien dat we zelf een brug-constructie in elkaar moeten laten zetten.
Nog even het nieuws gekeken. Weer fijne mensen in de zorg gezien: de heren en dames van het ambulance personeel en ziekenvervoer. Tuurlijk, zwaar werk dus willen ze graag wat eerder met pensioen. Maar de baas ziet dat niet zitten. Inderdaad vervelend. Dan ga je in het uiterste geval misschien een dag staken om je punt te maken, zou je zeggen. Maar nee, dit tuig staakt nu al voor de vierde dag en het eind is nog niet in zicht. In de tussentijd helpen ze alleen noodgevallen. Als je dus ziek of minder mobiel bent en je bent geen noodgeval, tja, pech... wacht maar effe... want in de zorg kiezen ze toch eerst voor zichzelf. Ben deze week weer erg dankbaar dat we het ons kunnen permiteren een auto te huren waar ik met de rolstoel in kan en dat ik familie en een vriendin heb die me elke dag weer naar de revalidatielocaties willen brengen. Anders had ook ik nu thuis gezeten in afwachting van het einde van deze schandalige staking.
Laat ik verder maar niets zeggen over de paus en de president van Amerika en hun vandaag geuite Middeleeuwse opvattingen over homosexuelen. Misschien moeten die twee eens samen in bed gaan liggen.
21:21 uur
Geen loopwerk vandaag, zoals vaker op woensdag. Wel getraind bij Olympia (binnen drie weken hoop ik dat daar ook een loopbrug komt) en gewerkt met Victor. We hebben ons voorbereid op aanstaande vrijdag, dan komt hij mee naar het RCA en gaan we mijn loopstijl weer verbeteren. De brandwond zit nog steeds ingepakt. De blaasontsteking lijkt nu helemaal voorbij. De stijfheid in mijn benen neemt iets af, vooral mijn rechterbeen kan ik steeds beter buigen.
22:46 uur
Gisteren mét enkelbeugels gelopen, vandaag dus weer zonder. Mijn enkels klappen nog steeds af en toe naar buiten en dat is vervelend, het kost extra kracht om dat te corrigeren. Belangrijker is dat het lopen wel weer erg goed ging. Niet zo zeer in kwantiteit, want echt veel heb ik niet gelopen. Maar dus wel in kwaliteit. De stappen waren weer mooier dan ooit. Mijn rechterknie buigt structureel netjes en daardoor til ik dus echt mijn voet op. De zwaai naar buiten heb ik dus bijna niet meer nodig om een stap te zetten. Met mijn linkerbeen zet ik wel nog 'stijve' stappen. Ik ben ervan overtuigd dat over een paar dagen mijn linkerknie ook mooi mee zal buigen.
Helaas is - vooral zonder fixaturen - de magie op een gegeven moment uitgewerkt. Dan worden mijn benen moe en dan worden de stappen weer minder mooi, totdat ik bijna niet meer vooruit kom. Zodra ik zie dat het moeilijker gaat neem ik weer even rust.
Ook weer even gekropen. Dat ziet er nu ook weer beter uit dan een paar weken geleden toen ik dat voor het laatst deed.
De nieuwe douchestoel is er. Ik heb ruim twee maanden met een veel te kleine douchestoel gewerkt. Dit zou eindelijk beter moeten gaan en dat gaat tijd schelen in de ochtend. De nieuwe is wel zo groot dat hij de halve badkamer in beslag neemt, dus daar moeten we nog een oplossing op vinden (ik kan nu nauwelijks meer bij de wasbak).
Deze week toch bovengemiddelde rugpijn. Het voelt nu vanavond weer superstijf aan en ik zie me wederom genoodzaakt vroeg op bed te gaan liggen.
20:10 uur
Vergeet donderdag! Vandaag voor de tweede keer serieus met de rollator aan de slag geweest. Het ging minstens twee keer zo goed als verleden week. Nauwelijks misstappen en vooral bij mijn rechterbeen boog ik netjes mijn knie en tilde mijn voet op, bijna elke stap. We zijn het fitnesslokaal uitgelopen en een eindje de gang in gegaan. Uiteraard wel met een paar tussenstops, maar toch een heerlijk idee om nu al zo ver te komen.
Nog steeds loop ik elke keer weer beter dan de keer ervoor. Ditmaal kwamen we 'onderweg' een arts tegen die mij destijds in het ziekenhuis onderzocht had. Hij was onder de indruk van hoe het nu ging en complimenteerde mij en Frank met de goede vorderingen. Hij herinnerde zich nog dat ik in het ziekenhuis helemaal niets meer kon. De arts was erg geïnteresseerd in onze aanpak en wil graag over een maandje weer een kijkje komen nemen hoe het dan gaat. "Of loop dan zelf mijn kantoor maar even binnen".
Het is erg motiverend voor me om verbeteringen zo duidelijk te kunnen zien. Heerlijk dat het soms in een paar dagen zo vooruit kan gaan. Na zo een training zijn mijn handen rood van het knijpen in de handgrepen. Ik ga het volgende keer maar eens met handschoenen proberen.
Nog steeds geen toelichting gekregen over het schrappen van mijn trainingen. In principe wil ik zo snel mogelijk twee keer per dag gaan lopen (in plaats van vier keer per week). We moeten op het Olympiaplein een brug, een rollator en enkelbeugels regelen zodat dat daar ook kan. Nu het zo goed gaat, gewoon weer een tandje hoger.
17:52 uur
Voelde me vandaag erg slap. Toch nog best een aardige uitzending gedaan volgens mij. Nu erg moe dus snel naar bed. Morgen word ik vast weer fit wakker.
21:13 uur
Toch wat meer rugpijn dan normaal in het weekend. Ook iets meer moe dan normaal op zaterdag. Daarom erg rustig aan gedaan. Tour gekeken en zwemmen op TV. Genoten van Lance, terechte winnaar van de Tour (of gaat Jan morgen ontsnappen op Champs Elisees?). Zelf natuurlijk wat gefietst. Vanavond met kleine broer weer eens Catan gespeeld. Morgen BuZz.
22:23 uur
Het laatste beetje energie dat ik over had na deze week gebruikt voor de trainingen van vandaag. Er zaten goede stappen tussen in de brug, nu weer zonder fixatuur voor de enkels. Bij een bepaalde serie stappen boog mijn knie zelfs mooi mee, waar ik tot nu toe vooral met gestrekte benen liep.
Na het RCA was het eigenlijk op, maar toch nog op mijn laatste kracht een uur getraind bij Olympia. Was erg moe toen ik vanmiddag thuis kwam. Mijn rug doet weer ontzettend pijn, maar dat lijkt nu standaard voor het eind van de week.
Verder was de huisarts er, de wond geneest nog steeds langzaam maar zeker. De blaasontsteking lijkt nagenoeg voorbij. Vanavond was Victor er weer. Goed met hem gewerkt, weer allemaal goede plannen voor volgende week. Maar nu eerst flink uitrusten.
22:50 uur
Ze zien er niet uit en zijn meestal blauw zodat de duiven er niet op schijten, inderdaad: de rolator. Vandaag gelopen mét fixaturen om mijn enkels en in plaats van in de brug stond ik achter een rolator. Ik had er al een paar keer mee gestaan en afgelopen maandag zelfs een paar halve stappen in gezet... Vanmiddag ging het een stuk beter. Met de rolator een rondje door de fitnesszaal gelopen met Frank. Veel mooie stappen.
Er is veel zelfvertrouwen voor nodig. Als ik in de brug struikel kan ik altijd nog gaan "hangen", maar een rolator kan kantelen en dan heb ik toch steun nodig van mijn benen. Soms doe ik een misstap maar dan is er altijd nog Frank die in kan grijpen. Zelfs de revalidante die binnen kwam en vroeg of rolators niet eigenlijk alleen voor oma's zijn kon de pret niet drukken. Het ging gewoon weer erg goed, alweer stukken beter dan afgelopen maandag.
Ik heb nog steeds geen uitleg gehad over het uitkleden van mijn trainingsschema. Nu het zo goed gaat met lopen zou ik dat eigenlijk twee keer per dag willen doen. Voorlopig sta ik nog steeds op een luttele 2,5 uur per week ingeroosterd. Even afwachten dus of ze dat rechtzetten. Nou ja, als het RCA niet voor méér loopuren kan zorgen dan regelen we zelf wel weer wat.
14:59 uur
Rustige dag. Vanochtend een tijdje op mijn buik gelegen zonder verband om de brandwond wat te 'luchten'. De huisarts kwam langs en heeft het opnieuw ingepakt. De verpakking is nu minder dan de helft van de oorspronkelijke schade. Het grootste gedeelte is bijna genezen, behalve de initiele open plek van 5 bij 6 cm. Het kan nog wel even duren voordat die dicht is.
Verder gewerkt met Victor en gefietst. Vanavond heb ik een tijdje buiten gezeten met vrienden. Inmiddels is mijn rug weer flink stijf. Morgen ga ik weer lopen met Frank en trainen bij Olympia.
23:09 uur
Gelopen met Frank in de brug, vandaag zonder de enkel-fixaturen. Dat gaat een stuk moeilijker dan mét maar er zaten best weer goede stappen tussen. Verder voor het eerst weer getraind bij Olympia, mijn conditie lijkt nog goed op peil. Alleen mijn rug is wat stijver en pijnlijker.
Vanavond véél gefietst (heb het nieuwe Friends seizoen 9 binnen op dvd). Alleen de brandwond geeft weer meer vocht af. Gelukkig stond er al een afspraak met de huisarts om er morgen naar te kijken.
23:34 uur
Gisteren dus besloten dat de brandwond en de blaasontsteking nu geen remmende factor meer mogen zijn. Ze zijn er nog wel maar onder controle. Dus gewoon weer aan de slag. Het ging goed. Vanochtend ruim gefietst, begin van de middag was de huisarts er voor een nieuw verbandje (herstelt nog steeds langzaam maar zeker) en vanmiddag gelopen in de brug in het RCA. Maar wel weer even met fixaturen. De vorm van anderhalve week geleden was er nog. Frank was onder de indruk. De eerste keer heen en terug in de brug één misstap en verder alleen maar mooie stappen. Daarna zelfs even een paar pasjes met de rolator. Het gaat weer goed dus. Ik vind wel dat ik er erg moe uit zie, maar zo voel ik me niet. Ik ben ruim een uur lekker bezig geweest.
Morgen weer lopen met Frank en ik ga ook maar weer naar Olympia. Meteen mijn conditie weer op niveau brengen.
Mijn schema bij het RCA is deze week gehalveerd. Ik heb eigenlijk alleen nog maar 2.5 uur therapie met Frank ingepland staan en verder zwemmen en een paar groepen waar ik in de praktijk alleen maar zelfstandig train. Vind het een beetje mager en snap eigenlijk ook niet waarom dit nu weer gedaan is. Ik heb de revalidatiearts laten weten dat ik verwacht volgende week gewoon weer een volgepland schema te krijgen.
17:18 uur
Volgens mij best weer aardige uitzending. Mijn rug doet inmiddels pijn, veel spierpijn, branderig gevoel. Ik ga nu naar bed en dan trekt dat wel weer weg vannacht. Morgen voor het eerst in ruim een week weer lopen en voor het eerst in drie weken is dat weer met Frank. Ik doe één uurtje om mee te beginnen en nog even niet naar Olympia. Ben benieuwd hoe het gaat. Ik probeer de draad meteen weer goed op te pakken.
21:51 uur
Nog steeds bovengemiddeld veel tv gekeken. Ik zou nu wel even naar buiten kunnen maar heb geen zin in direct zonlicht op mijn rug, wil niet dat de brandwond nu warm wordt. Zit dus nu een volledige week ín de flat. Morgen komt daar verandering in. Ik heb inmiddels toegezegd dat ik morgen wél weer op de radio ga presenteren. Ik vind het moeilijk in te schatten of dat wel helemaal gaat lukken, maar ja, kom daar maar op één manier achter en dat is door het te doen. Blijf nu niet nog langer opgesloten zitten.
Als het morgenavond goed gaat wil ik maandag één uurtje naar het RCA. Frank is dan ook voor het eerst weer terug. Dan ga ik met hem de draad weer oppakken.
Inmiddels aardig wat pool-wedstrijden gekeken (leuke sport! RTL5) en zelfs een flink eind de berg mee opgefietst met het peleton vanmiddag. Ik óp de fiets voor de TV weliswaar. Althans, gefietst, ik heb vooral het motertje z'n werk laten doen. Mijn benen laten bewegen. Zijn nog steeds erg stijf maar er komt nu wel weer iets van beweging in.
Hitte is weer erg vervelend. Zit nu te wachten op de Gemeente Amsterdam. Als die een 100 meter hoog kantoorgebouw zouden neerzetten in het Amsterdamsche Bos dan staat mijn flat in de schaduw. Lekker.
19:27 uur
Shit, het begint nu weer warmer te worden. Ik word daar niet blij van. Jeuk op mijn hoofd (ondanks dat ik vandaag alweer gedouched heb). Bah!!!
De wond herstelt goed, op de 5 bij 6 centimeter na die in eerste instantie al open was. Daar moet nog een hoop aan elkaar groeien. De komende week zit ik minstens nog wel in het verband. De blaasontsteking is nog niet voorbij hoewel de gekozen anti-biotica wel de goede zijn. Ik hoop dat de infectie morgen verder over is.
Ik doe weinig en daardoor word ik weer stijver. Op dit moment is mijn hele lichaam verstijfd en dat doet pijn. Ik vul de dagen toch nog even met tv kijken en dvd-tjes. Ik hoop nog steeds zondag voldoende hersteld te zijn om BuZz te kunnen presenteren en dan maandag weer beginnen met trainen. Moet dan morgen wel goed met me gaan.
Wat een verhaal uit Engeland nu weer zeg met de vermoorde professor. Ongelofelijk, Tony Blair heeft het niet gedaan, die heeft een alibi... of niet? Heeft iemand "Enemy of the state" gezien?
18:48 uur
Gisteravond begonnen met de anti-biotica. Ik voel me nu nog wel koortsig maar de thermometer spreekt dat tegen. Ik heb nauwelijks meer verhoging.
Vanochtend voor het eerst weer gedouched. Marije heeft een vuilniszak over de bandage heen getaped en het bleef droog. Dat luchtte wel even op. Na de douche voelde het in ieder geval of het dieptepunt van dit extra oponthoud gepasseerd had.
De dagen zijn saai. Ik kom nu niet buiten en dan is de flat toch wel erg klein. Ik kijk wat filmpjes en lig wat op bed, leuk is het niet zo. Moet toch vooral mezelf vermaken... en wachten tot ik weer aan de slag kan. Doel is om zondag weer te presenteren en maandag of dinsdag weer langzaam de training op te gaan bouwen. Dan moet ik geen rugpijn meer hebben van de wond en de blaasontsteking verholpen.
Victor was langs vanavond. We hebben de homeopatie doorgenomen. Ik heb wel erg veel nodig nu: de normale dosis vitaminen en mineralen, de middelen ter bevordering van de zenuwtransmissie, de middelen voor het herstel van de brandwond, de middelen ter versterking van de blaas en de middelen voor de afvoer van de anti-biotica. Daar bovenop dus ook nog eens de anti-biotica zélf en de beperkte dosis spierverslappers die ik al de hele tijd gebruik. Junkie-XL is weer back in business.
Vanavond Zembla gekeken. Mijn afkeer van de Nederlandse ambtenarij is weer eens versterkt. Ik zag de Nederlandse politie te werk gaan en daar tegenover stond een portret van de Duitse recherche. Het contrast was pijnlijk. In Nederland wordt nog niet eens 15% van de aangepakte zaken opgehelderd tegenover meer dan 50% bij de Duitsers. Daar bovenop verdwijnt 1.1 miljoen (!) zaken rechtstreeks in het archief zonder dat er een rechercheur naar gekeken heeft. Het verschil met onze Oosterburen? Ja ja: de bureaucratische organisatie. Wie emigreert er mee?
23:32 uur
Al een paar dagen heb ik koorts. Geen hoge koorts, maar net zo een beetje boven de 38 graden. Mijn huisarts heeft vanaf het begin gezegd dat hij zich niet kon voorstellen dat de koorts direct gelinkt zou zijn aan de brandwond. Daar is deze niet groot genoeg voor. Victor zei afgelopen week dat we mijn blaas in de gaten moesten houden. De brandwond zit óp de blaasmeridiaan en dat kon complicaties betekenen. Helaas had Victor weer eens gelijk. De huisarts heeft vandaag vastgesteld dat ik een blaasontsteking heb. Er wordt nu overlegd welke anti-biotica moet worden ingezet.
De wond zelf geneest naar omstandigheden goed. Het nieuwe verband lijkt een verbetering en vanaf nu laten we het twee dagen zitten, in plaats van elke dag verversen. De wond als zodanig hoeft geen belemmering meer te zijn voor mijn beweeglijkheid. Maar ja, door de koorts en de blaasontsteking doe ik de komende dagen natuurlijk ook niets.
Nou, we weten waar de koorts vandaan komt. Hopelijk krijgen we de infectie er in een paar dagen uit.
12:45 uur
Vervelende dagen op deze manier. Op bed liggen, af en toe er even uit in de stoel. Niet fietsen, niet douchen, niet trainen. De wond verbetert wel er is vandaag weer nieuw verband omheen gegaan. Als gevolg van de wond en het gebrek aan beweging zijn mijn benen stijver dan ooit en dat is ook pijnlijk. Het drukkende weer maakt het ook niet veel lekkerder. Zweet en wondvocht geven me een vies gevoel. Gelukkig valt het met het wondvocht mee nu er nieuw droog verband op zit.
De handbike-boer heeft gebeld dat er een tijdelijke fiets is. Helaas hebben ze pas 5 augustus de tijd om deze te monteren. Maar goed, er is een datum.
Tot en met donderdag doe ik niets. Morgen evalueer ik de stand van zaken weer met Victor.
20:55 uur
De wond is al wat gekrompen. Er zit een open plek in van 5 bij 6 cm en nog wat flinke blaren die toch nog steeds veel vocht blijven afgeven. Vannacht had ik koorts, we weten niet op welke manier dat gelinkt is aan de brandwond. Inmiddels voel ik me alweer wat beter.
Victor heeft me gisteravond onderzocht. We hebben afgesproken dat ik in ieder geval maandag en dinsdag niets doe. Dus niet fietsen en niet naar de centra om te trainen. Ik kan wel af en toe in de rolstoel. Douchen is ook nog even lastig. Emotioneel moest Victor ook nog even met me aan de slag. Bij een dergelijke wond op mijn rug is de associatie met de operatiewond snel gemaakt. Omdat dit veel minder ernstig is was het belangrijk dat ik beide ongelukken kan loskoppelen en dat is uiteindelijk gelukt.
Mijn huisarts was hier vanmiddag en die vond de wond er naar omstandigheden goed uit zien. Woensdag komt hij de plek weer controleren.
Er zit een grote pleister op en daaronder vet-gaas. Dat is maar goed ook want het is beter als ik de schade zelf niet zie.
13:00 uur
De kleur van de brandwond is wat beter, de blaren zijn bijna allemaal leeg gelopen. Mijn lichaam voelt nog stijf aan en de wond voelt... ja hoe omschrijf ik dat, wat sluimerend, zoals stevig verbrand voelt. Ik had vandaag in de ochtend een feestje staan en dat heb ik aan me voorbij moeten laten gaan. De uitzending van vanavond heb ik toch maar gedaan, ging wel goed ook... mijn doel was te zorgen dat niet te horen was dat ik op dit moment wat mankeer en dat is me wel gelukt.
Straks komt Victor nog langs, hij vond het toch belangrijk om er nog even naar te kijken en te overleggen hoe het met trainen moet gaan deze week. Ik ben blij dat hij er zodirect is.
20:54 uur
Een ongeluk zit in een klein hoekje... gisteravond ging het mis en ik had het niet eens door. Toen ik bij mijn moeder was had ik ontzettende last van mijn rug. Om de spieren wat te ontspannen heeft ze mij toen een warme kruik gegeven. Aangezien een deel van de kruik contact maakte met het gedeelte van mijn rug waar ik verminderd gevoel heb, hebben we om de vijf minuten gecontroleerd of alles wel goed ging. Er leek niets aan de hand.
Tegen middernacht lag ik al uitgekleed op bed toen Marije thuis kwam en toevallig een gedeelte van mijn rug zag. Ze schrok, ik draaide op mijn zij en toen ontdekten we een grote rode plek met een aantal blaren. Ik had er niets van gevoeld. Eerste diagnose is een tweedegraads brandwond... Gelukkig niet overlappend met mijn operatiewond.
Iets voor vier uur vannacht kwam de apotheek gaas en zalf brengen en we hebben het verpakt. Ik ben de hele nacht en ochtend op mijn zij blijven liggen. De pijn valt mee, want ik voel slecht op de plek van de wond, maar de rest van mijn lichaam reageert er wel vrij fors op... mijn benen zijn ongekend stijf. De vader van Marije - huisarts - heeft het inmiddels bekeken en de schade valt mee. De eerste dagen moet ik het goed blijven inpakken en voorzichtig doen zodat de wond niet infecteert. Daarna zal er nog enkele maanden een verkleuring te zien zijn maar uiteindelijk houd ik er geen litteken aan over.
Inmiddels is de kleur iets minder fel rood. Één vrij grote blaar is open gegaan en de andere twee drogen al wat op. Achteraf een vrij stomme actie, maar je kan je bijna niet voorstellen dat zoiets kan gebeuren zonder dat je er iets van voelt.
Avond 20.15
Het gaat nog niet al te best. De verbranding is een vrij groot oppervlak en een gedeelte van de verbrande plek kan ik toch voelen. Het is een zeurende pijn die ook effect heeft op de rest van mijn lichaam. Mijn benen zijn stijver dan ooit en ik heb hoofdpijn. Ik ga vroeg naar bed in de hoop dat het morgen beter is. Ik weet nog niet zeker of het met de uitzending gaat lukken.
14:05 uur
Meestal moeilijk om een goede trainingsweek op vrijdag ook goed af te sluiten. Vandaag gelopen zónder de fixaturen en dat gaat natuurlijk moeilijker dan met. Ik heb wel een aantal mooie stappen kunnen zetten maar het ging niet zonder moeite. Aan het eind was ik weer doodmoe en de rugpijn en stijfheid is vandaag weer op z'n hevigst. Nou ja, straks snel naar bed en dan lost dat wel op. Over het geheel genomen is het weer een erg goede week geweest en dat gevoel moet ik voor het weekend vasthouden.
Vanmiddag doktersbezoek, niet veel nieuws... ik heb wat bewegingen laten zien maar het makkelijkst is als hij gewoon eens naar de training in de brug komt kijken. Dat is hij van plan, zegt hij. De handbike-man heeft niets laten horen dus daar ga ik maandag weer achteraan.
22:16 uur
Weer een bijzonder middagje in de brug vandaag. Victor was voor het eerst in ruim een maand weer eens mee naar het revalidatiecentrum en heeft me zien lopen. Mooi dat hij dan het verschil met destijds goed kan zien. Ik liep weer met de fixaturen voor mijn enkels, hoewel we hebben besloten die om en om te gebruiken... één dag wel, één dag niet, zodat ik mijn enkelbanden en onderbenen wel geregeld blijf belasten.
Als ik loop met de fixaturen gaat alles beter, ik hoef me geen zorgen te maken om mijn voeten die dubbel kunnen klappen en concentreer me daardoor beter op de loopbeweging zelf. De knie-inzet gaat dan beter, vanmiddag was het 'slot' op mijn knieën er zelfs even af. Ik heb weer een keer of zes, zeven zelfstandig in de brug heen en weer gelopen... steeds met overwegend goede stappen en nauwelijks misstappen.
Victor heeft al een paar weken geleden aangegeven dat ik goed in staat zou moeten zijn om 'zonder handen' te staan, ik ben alleen nog nooit verder gekomen dan een paar seconden. Vandaag weer een nieuwe poging... ik stond, wel met een therapeut die zijn handen bij mijn middel hield om zo nodig te helpen. Het lukte me om mijn handen los te tillen van de brug. Ik keek strak in de spiegel naar een vast punt, ik had veel concentratie nodig voor mijn ademhaling, voor mijn evenwicht en voor het aanspannen van mijn knieën. Onder aanmoediging van Victor hield ik het ruim twee minuten vol... de therapeut had een tijd zelfs helemaal los gelaten maar dat had ik zelf niet eens gezien, ik keek alleen voor me en niet naar beneden. In ieder geval zijn mijn benen - als ik me concentreer - al sterk genoeg om me zo lang te ondersteunen. Weer een mooi moment.
In de tussentijd kwam een van de RCA-medewerkers me vertellen dat het uitlenen van handbikes niet kan en dat het in de toekomst waarschijnlijk ook niet gaat gebeuren. Zelfs die ene keer dat ik er een mee had gekregen had eigenlijk niet mogen gebeuren. Zij wenste me sterkte verder, ik haar ook met het feit dat ze bij deze instelling werkt.
De levertijd van mijn nieuwe handbike zal rond de vier maanden(!) duren, maar morgen hoor ik of de leverancier op kortere termijn een tijdelijke voorziening kan treffen. Ik heb goede hoop dat dat kan, zou mooi zijn want wat moet ik met een fiets in november...?
Vandaag hebben we mijn auto verkocht. Deze stond al een half jaar ongebruikt in de garage in waarde te dalen en dat is zonde. De auto is laag en heeft geen automaat. De kans dat ik er op korte termijn weer in kan rijden is vrij klein, dan moet ik eerst weer 100% op mijn benen kunnen vertrouwen. Tegen de tijd dat ik weer aan autorijden toe ben koop ik dus weer een nieuwe.
20:01 uur
Allereerst: Marije heeft vanavond gewonnen met Kolonisten. Vandaag getraind op het Olympiaplein, lunch gegeten met mijn neefjes (vannacht vliegen ze terug), ben opgemeten voor de handbike (nu hart vast voor de levertijd, maar misschien is er iets te regelen) en gewerkt met Victor. Morgen train ik weer in het revalidatiecentrum en dan komt Victor daar ook naar toe. Kort samengevat een normaal dagje, niets bijzonders... of misschien het feit dat ik een uur lang vragen heb beantwoord over hoe de handbike en bijbehorende rolstoel er uit moeten komen te zien. Maat van de voorbandjes, grip op de hoepels, hoogte van de rugleuning, hoek van de wielen, en ga zo maar door... ik heb wel eens sneller een auto gekocht.
22:53 uur
Het begon weer veelbelovend in het zwembad. Wéér beter gelopen dan verleden week. Beide benen, bijna elke stap ráák. Ik ben bijna een uur bezig geweest en het ging dus goed.
Daarna in de brug ging het minder. Misschien waren mijn benen moe van de waterinspanningen. Ik stapte op mijn eigen tenen en mijn enkels zwikten waardoor ik niet aan goede stappen toe kwam. Na een halve brug hield ik het voor gezien, toen gingen ook mijn knieën klappen. We hebben toen drie kwartier op de mat wat oefeningen gedaan (kruiphouding, rekken, strekken). Daarna had ik de keus tussen stoppen of nog een keer de brug proberen, maar dan met beschermers die de enkels fixeren om het zwikken te voorkomen.
Ik koos voor het laatste, hoewel mij voorkeur er in het algemeen naar uit gaat om met zo min mogelijk hulpmiddelen te werken, uiteindelijk moet ik het ook weer allemaal zonder kunnen en ik geloof dat hoe meer ik mijn lichaam belast, hoe meer het uitgedaagd wordt tot verbeteringen. Maar goed, nu was het dít of niets... Het ging geweldig. Het leek net valsspelen, ik kon met gemak de brug heen en terug lopen, nauwelijks misstappen en vooral veel grote passen. Ik heb zeker drie keer zonder hulp in de brug heen en terug gelopen. Toch weer een mooi resultaat aan het eind van de dag.
De avond was gereserveerd voor een erg leuk feestje. Nu aan het eind van de dag weer wat rugpijn en toch een heel klein beetje last van mijn linkerenkel, toch een beetje gezwikt maar zeker een stuk minder erg dan een maand geleden.
22:55 uur
Prima trainingsdag. Lopen ging erg goed, niet per se qua afstand maar wel de kwaliteit van de stappen. Bijna elke stap was raak. Staan ging ook goed, weer een paar seconden los gestaan, voor mijn gevoel net iets langer dan vorige week. Met één hand los staan gaat ook weer beter. Ik kan vrij makkelijk mijn rechterhand los laten, zelfs helemaal omhoog tillen. Links los gaat iets minder makkelijk maar toch ook beter dan eerst. Verder getraind bij Olympia en gefietst.
19:20 uur
Veilig terug gekomen van ons driedaagse uitstapje. Het was erg leuk. In Scheveningen is een hoop te doen en wat opviel: alles was rolstoelvriendelijk! Het hotel, het casino, de restaurants, de bioscoop, Madurodam, Omniversum, Aqua Life Aquarium, de pier (die loopt af dus daar kon ik lekker racen), de straat, overal was rekening gehouden met mensen in een rolstoel en we zijn geen enkel onoverkomelijk obstakel tegen gekomen. Zelfs bij kleine trapjes waren speciale liften geplaatst. Daarnaast lag alles dicht bij elkaar en hebben we de auto nauwelijks nodig gehad. Blijkbaar beperkt de jungle voor rolstoelers zich vooral tot Amsterdam... misschien kunnen de gemeente-ambtenaren van hier eens bij hun collega's in de Hofstad een kijkje nemen.
We zijn meteen vanuit Den Haag doorgereden naar Hilversum. Ik vond het een geslaagde uitzending, maar beoordeel dat liever zelf. Je kan weer de hele week terugluisteren.
22:02 uur
Wat vermoeid van de inspanningen van maandag en dinsdag dus een relatief rustige laatste trainingsdag. Erg veel gefietst en goed getraind bij Olympia. Vanavond na het fietsen kwam ik er 'goed door heen'. Flinke nieuwe beweging gemaakt met mijn voeten, mijn enkel kon ik al opzij bewegen maar nu ook voor het eerst naar boven en beneden. Hopelijk is het 'reproduceerbaar'.
Mijn vader is maandag persoonlijk naar de Tot-en-Met-vrienden geweest. Dat heeft geholpen want ik heb inmiddels vernomen dat ik in aanmerking kom voor een handbike. Zo snel is nog nooit iemand door de procedure gekomen. Als het goed is kunnen we er nu zelf een gaan bestellen.
Anyway, het wordt even wennen, een paar dagen zonder stukjes - ook voor mij. Zondag ben ik er weer. Ik verheug me nu al op de 900 spam-mails die dan op me liggen te wachten. Dag allemaal!
23:16 uur
Intensieve ochtend: eerst flink wat meters gemaakt in het zwembad, daarna een half uur geoefend met staan en daarna stond nog een uur lopen op het programma. Dat laatste was net iets teveel van het goede dus is bij een half uurtje gebleven. Links is inmiddels een zekerheidje, bijna elke stap is raak. Totdat de benen 'op' zijn, dan gaan mijn voeten scheef staan of zelfs op elkaar en dan weet ik dat het voor dat moment 'klaar' is. Was wel weer tevreden over de trainingen vanochtend.
Vanmiddag veel gefietst en uiteraard weer een fiets-filmpje gekeken. Vanavond was Victor er weer en we hebben vooral de homeopatie doorgenomen, in twee weken is er het een en ander veranderd aan de doseringen. Belangrijk is nu om - zoals ik gisteren ook al beschreef - het slot van mijn knieën te halen. Dat maakt het staan in eerste instantie misschien iets instabieler maar voor het lopen is het erg belangrijk. Geregeld staan mijn benen zo gestrekt dat er zelfs met hulp van mijn handen nauwelijks doorheen te 'breken' is. Vooral als ik de auto uit kom of uit bed, of als ik net gelopen heb kan er flink de strek in zitten.
Morgen de laatste trainingsdag van deze week. Donderdag gaan we weg en dan ben ik zondagavond op tijd terug om weer BuZz op 3FM te presenteren (18.00-20.00 uur). Vaste site-bezoekers moeten zich alvast voorbereiden op een aantal site-loze dagen, tijdens de vakantie - voor het eerst in het half jaar - geen stukkies. Helaas!
22:08 uur
