Zat

30

mei

2009

Leno

In Amerika heeft Jay Leno afscheid genomen van de Tonight Show. Ter ere daarvan, een leuk overzicht van zijn vermaarde nep-interviews met de groten der aarde.

Woe

27

mei

2009

Constant

Vandaag was ik de hele dag in de studio's van Cinemeta om samen met Arthur van der Meeren de onlangs gespeelde EPT van San Remo van commentaar te voorzien. Zoals inmiddels bekend is Constant Rijkenberg de winnaar van dit toernooi en de hoofdprijs van 1,5 miljoen euro. Hij fungeerde bij het inspreken van de finale als onze gast commentator. Het resultaat van onze opnames is woensdag 3, donderdag 4 en vrijdag 5 juni 's avonds laat te zien en beluisteren bij RTL Poker op RTL7.

Woe

27

mei

2009

Geboortekaartje

Do

21

mei

2009

Zusje

Vanochtend is om 07:30 mijn zusje Daphne Marianne de Hond geboren. Mari (de vrouw van mijn vader) en Daphne maken het goed. Dat geldt overigens ook voor de oudste broer.

Vrij

15

mei

2009

Obama stand-up

Het 'White House Correspondents Dinner' is een jaarlijks terugkerende traditie. Elk jaar worden daar door de sprekers (politici, journalisten, comedians) komische toespraken gehouden, waaronder de president. Dit jaar was het voor het eerst de beurt aan president Obama om daar te spreken, en die deed dat - zoals van hem inmiddels verwacht kan worden - briljant... (meer...)

Woe

13

mei

2009

Geschiedenis

Vanochtend een mooie wake up call op Radio 1: 'Je hoort nog wel eens dat er iets valt te leren van de geschiedenis, maar was dat maar waar. In het algemeen wordt er eerst misbruik gemaakt van de geschiedenis. Daarbij worden gebeurtenissen in het heden vergeleken met schijnbaar vergelijkbare gebeurtenissen in het verleden, zogenaamd ter verduidelijking, maar in het algemeen is het eerder zo dat dit wordt gedaan om ons bang te maken...' Luister naar het ochtendhumeur van Maarten van Rossum.

Ma

11

mei

2009

Boonen

De Belgische wielrenner Tom Boonen is weer in opspraak. Dit weekend werd bekend dat hij voor de tweede keer in zijn loopbaan betrapt is op het gebruik van cocaïne. Hij is met onmiddelijke ingang geschorst door zijn ploeg Quick-Step. De kwestie is voorpaginanieuws bij onze zuiderburen, uitsluiting van belangrijke wielerrondes is een feit en Boonen moet vrezen dat zijn professionele carriere voorbij is.

Het is natuurlijk superdom van Boonen om als topsporter die eigenlijk goed voor zijn lichaam zou moeten zorgen, drugs te gebruiken. Maar ik vind het onrechtvaardig dat hij hier zo hard voor wordt gestraft. Feit is dat gebruik van cocaïne uitsluitend verboden is ín competitieverband en dat de controles waarbij Boonen betrapt is búiten competitie waren. Lees: in zijn vrije tijd. In een interview met de Vlaamse televisie vertelt Tom dat hij 11 maanden per jaar als heilige in een keurslijf moet leven, en blijkbaar heeft hij af en toe een onverantwoorde uitspatting nodig. Dan komt een duiveltje in hem boven en drinkt hij zich dronken en gaat hij zich blijkbaar ook te buiten aan een lijntje coke.

Niet zo fraai, maar hij weet dat wél zo te plannen dat hij dat alleen doet als hij géén wielrenwedstrijden moet rijden. Als hij dat zo weet te doseren, is hij dus niet drugsverslaafd en is zijn behoefte om dit te doen dus eigenlijk zuiver een privé kwestie. Hij doet zijn werk goed, komt zijn afspraken na, en wint wedstrijden voor zijn team. Ik vind het triest dat een uitmuntende en briljante sporter op basis van wat hij in zijn vrije tijd doet - waar niemand last van heeft - aan het kruis wordt genageld. Van het gebruik van cocaïne, ga je - een paar weken later - bij je eerstvolgende wedstrijd echt niet harder fietsen.

Het is logisch dat topsporters worden gecontroleerd op het gebruik van middelen die hun prestaties kunnen bevorderen, om er op die manier zeker van te zijn dat er bij wedstrijden niet vals wordt gespeeld. Maar wat doet het er ons toe als zo iemand buiten de wedstrijden om een joint rookt of een lijntje snuift? Muzikanten en tv-presentatoren doen het en wie weet hoeveel politici het doen. Blijkbaar hebben mensen die onder druk moeten presteren, soms zo een uitlaatklep nodig. Wij mogen ons ook allemaal lam zuipen en suf blowen. Waarom zouden topsporters het dan niet mogen? Zolang het buiten wedstrijden om, in hun vrije tijd gebeurt, hebben wij er geen bal mee te maken.

Ma

04

mei

2009

Dodenherdenking

Al zo lang als ik me kan herinneren ga ik - bijna - elk jaar op 4 mei naar het monument op de hoek van de Apollolaan en de Beethovenstraat om daar de doden te herdenken. Dit is de plek waar in oktober 1944 negenentwintig verzetstrijders werden gefusilleerd door de Duitsers. Tien jaar later plaatste men daar het monument van Jan Havermans en sindsdien komt toute Amsterdam Zuid daar jaarlijks bijeen om - na een toespraak van een wethouder, schrijver of dichter en het spelen van 'last post' op een trompet - twee minuten stilte in acht te nemen. Tijdens die minuten kijk ik omhoog naar de blauwe lucht tussen de hoge bomen, terwijl beelden uit films als Schindler's List, Soldaat van Oranje, The Pianist en Saving Private Ryan door mijn hoofd schieten. In het écht was het nog veel erger, heeft mijn opa me ooit verteld. En het was al zo verdomd ellendig in die films. Ik probeer mij niet te ergeren aan het gehuil van baby's of peuters die steevast elk jaar de sereniteit van de stilte bruut verstoren. De vader of moeder die voor deze avond blijkbaar geen babysit heeft kunnen vinden, probeert tevergeefs het kind te sussen, in plaats van er even een eindje verderop mee te gaan staan. Als het twee minuten over acht is, gaan de trams weer rijden, mompel ik het Wilhelmus mee en leggen kinderen bloemen bij het monument. Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik de ceremonie vooral een gezellige bijeenkomst vind. "Hey, hoe is het met jou?" zeg ik vrolijk tegen de zoveelste oud schoolgenoot die ik al jaren niet heb gezien. Niemand heeft het nog over de toespraak van de wethouder, schrijver of dichter. Daar hebben we eigenlijk niet echt naar geluisterd omdat we fluisterend aan het bijkletsen waren.

Zat

02

mei

2009

ECI

Mijn boek Kracht is vanaf nu met korting verkrijgbaar via de bekende boekenclub ECI. Mocht u het boek nog niet in huis hebben, is het misschien wel een goede tip. Maar ik ben natuurlijk niet objectief. Er staan bij ECI nog geen beoordelingen... het zou natuurlijk héél leuk zijn als u bereid bent daar een kleine of grotere recensie te plaatsen.

Vrij

01

mei

2009

Speaker

Duncan Harrison uit Bristol is de winnaar van "The Speaker". In deze 8-delige tv-serie ging de BBC op zoek naar de meest talentvolle jonge spreker van Groot Brittannië. Volgens het Idols-principe konden tieners uit het hele land zich via audities plaatsen voor het programma. Zij hielden spreekbeurten van maximaal 1 minuut voor een deskundige jury. De beste 20 kandidaten waren elke dinsdag en woensdag wekelijks te zien in het programma dat in primetime op BBC1 werd uitgezonden. Stel je voor: twee avonden in de week op Nederland 1 in het teken van tieners die spreekbeurten houden.

In de daarop volgende 'workshop'-uitzendingen werden de retorische gaven van de sprekers in spé onder handen genomen door experts uit het vak, waaronder Earl Spencer (de broer van Diana, bekend van zijn speech na haar overlijden in 1997), Alastair Campbell (de speech schrijver van Tony Blair) en Kate Silverton (de Sacha de Boer van Engeland). Zij analyseerden o.a. wat Obama tot zo een goede spreker maakt. Elke aflevering vielen er kandidaten af, totdat de beste drie overbleven in de finale: Duncan, Irene en Kay Kay. Zij verdiepten zich voor hun laatste speech in mensenrechten, en reisden ter voorbereiding een week door Malawi in Afrika.

Het was interessant om over de schouders van de kandidaten elke week weer meer te leren over de kracht van een goede speech, over het boeien van het publiek met een inspirerende tekst en een pakkende voordracht. Ik vond het een genot om de tieners elke week te zien groeien, met als hoogtepunt: de winnende toespraak van 14-jarige Duncan.