Do

09

augustus

2012

Mart Smeetsgate, de update

Zaterdagavond zag ik hoe Mart Smeets volleybalster Manon Flier op tv schoffeerde. Vervolgens hoorde ik er zondag niemand over. Die avond zat het gesprek me nog steeds zo dwars dat ik er een blog over schreef. Maandagochtend plaatste ik er een tweet over. Even later werd mijn verhaal opgepikt door de Telegraaf, GeenStijl en Nu.nl, en werd mijn website die normaal maximaal 100 bezoekers per dag trekt, afgelopen maandag door 50.000 mensen gelezen. Blijkbaar had ik een gevoelige snaar geraakt.

De reacties spoelden binnen, negen van de tien waren het met me eens: eindelijk had ik geschreven wat hen al zo lang dwars zat aan Mart Smeets. Maar het ging verder: mijn site werd het epicentrum van de Smeetshaters, die het moment met beide handen aanpakten: "van de buis af, die man!". Er werd een Facebook pagina opgericht om daartoe campagne te voeren. Dat werd anderen te gortig: zij namen het op voor Smeets: "Het is een vakman die al decennia succes heeft op tv, en wie denkt Marc de Hond wel niet dat hij is, dat hij kritiek kan leveren?". Inderdaad: ik heb kritiek, maar ik heb niet gezegd dat ik het noodzakelijkerwijs beter zou kunnen.

De hoofdrolspeler zelf kreeg te horen van mijn blog en de commotie die er volgde. Coen en Sander legden hem voor dat ik hem een slechte interviewer vind die niet luistert. Ze vertelden daarbij (helaas) niet dat ik me vooral geergerd had aan de manier waarop hij Manon Flier bejegend had. Mart Smeets liet - terecht - weten dat ik mijn mening mag hebben, net zo goed als dat hij zich daar niets van aan hoeft te trekken. Hij gaf toe dat hij weleens de mist in is gegaan bij interviews, dat bespreekt hij dan intern met de redactie en niet in het openbaar. Want het maakt Mart Smeets niets uit wat kijkers van hem vinden. Dat is arrogant maar daar heeft hij volledig recht op: om elke avond een uur live tv te maken moet hij zich daar volledig op concentreren, en op dat moment totaal niet bezig zijn met de mening van zijn kijkers. Wij 'gewone mensen' verkijken ons er weleens op maar zo een programma in goede banen leiden vergt heel wat stuurmanskunst en het is een helse klus om dat elke avond te doen.

Het AD vroeg hem vandaag specifiek naar het 'incident' met Flier. Smeets zegt dat hij vindt dat hij 'geen fout heeft gemaakt'. Manon heeft na de uitzending nog gezellig met hem gepraat en met een kus afscheid van hem genomen en dat doe je niet als je jezelf onheus bejegend voelt. Dit bevestigt Manon ook zelf tegenover NuSport.nl. Ze geeft wel aan dat ze het tenenkrommend vond wat hij zei, dat het hard overkwam en best emotioneel voor haar was. Maar Manon Flier laat zich niet kennen: ze is een topsporter, ze kan wel wat hebben en heeft dus 'no hard feelings' tegenover Smeets.

Ik ben blij dat Manon Flier geen trauma heeft overgehouden aan haar bezoek aan London Late Night. Maar als het gedrag van Smeets die avond háár niet dwars zit, heb ik dan het recht om mij er wel druk over te maken? Ja, dat recht heb ik. Als topsportster en 'sportief verliezer' vindt Flier dat ze na het drie keer mislopen van de Olympische Spelen daar best onaangenaam door hem over mag worden aangepakt. Ik als kijker mag het ongepast en respectloos vinden om iemand zo denigrerend toe te spreken, sterker nog: ik mag het arrogant vinden dat Mart Smeets daar nu -achteraf- niet op z'n minst over zegt dat het geen schoonheidsprijs verdient. Het had hem gesierd als hij bijvoorbeeld zou zeggen: "Ik heb het nog eens terug gekeken en kan me voorstellen dat mijn opmerkingen anders zijn overgekomen dan ik bedoeld had, het was mijn bedoeling haar een verhaal te ontlokken, niet om haar mislopen van de Spelen in te peperen. Als dit verkeerd is overgekomen dan betreur ik dat. Bij live televisie gaat weleens iets onbedoeld mis".

Als we het dan toch over 'fouten toegeven' hebben: in mijn blog en in mijn tweet heb ik de term 'verbale aanranding' gebruikt. In de emotie van het moment (het interview zat mij erg dwars) vond ik dit een passende metafoor om het gedrag van Smeets mee te benoemen. Maar het is niet chique om iemand een 'aanrander' te noemen. Later is De Telegraaf hier ook nog een aantal keer mee aan de haal gegaan. Aanranding is een ernstig vergrijp en ik zou het zelf heel vervelend vinden om een 'verbale aanrander' genoemd te worden. En ook voor Manon Flier lijkt het me niet leuk om als een aanrandingsslachtoffer te worden neergezet. Ik kon op het moment zelf niet voorzien hoeveel mensen mijn blog zouden lezen, maar als er een ding is wat ik achteraf anders zou doen dan is het de keuze voor deze term.

In een van de interviews hoorde ik Smeets zeggen dat de topsporters bij hem aan tafel vaak zenuwachtig of moe zijn, en daardoor dichtklappen. Zelf zou ik dan extra ruimte geven voor het verhaal, extra op het gemak stellen en een vraag misschien nog eens opnieuw stellen. Mart Smeets bevestigde dat hij die momenten aangrijpt om het 'verhaal dan maar zelf over te nemen'. Precies wat ik hem verweet: hij bedenkt van tevoren wat hij van gasten wil horen, hij vertrouwt zijn gasten niet om hun eigen verhaal goed te vertellen, en vindt dat hij dat zelf veel beter kan.

Hij zegt dat hij niets had meegekregen van de kritiek. Het moet dan toeval zijn dat ik hem de laatste paar avonden prettiger vind om naar te kijken: hij laat zijn gasten meer uitspreken, en lijkt wat meer ontspannen. Goede interviews, goed geluisterd… misschien stiekem toch wat opgepikt van de ‘kritiek’, of inmiddels gewoon beter in vorm. Het werd tijd.

Geef een reactie:

Marc, het siert je dat je, wederom de tijd neemt om je nader te verklaren en het verhaal van de nodige nuances te voorzien.
Ik kan me goed vinden in je analyse, en inderdaad: vanavond was DeMart poeslief voor de onfortuinlijke hockeyster Willemijn Bos (voor de enkeling die het niet weet: Bos scheurde vlak voor de spelen in het oefenduel met de Verenigde Staten haar voorste kruisband, en moest zich afmelden voor de spelen).
Ik vermoed dat je blog toch meer impact heeft gehad dan keizer Mart wil toegeven..
Edwin - 09 08 12 - 01:59

Het is altijd tragisch als een presentator zelf niet ziet dat hij zijn beste tijd al lang achter de rug heeft en maar door blijft modderen. Daarbij komt dan nog dat de arrogante Smeets met zijn “mevrouw De Vries uit Stavoren moet het ook kunnen begrijpen” kennelijk denkt dat zijn publiek achterlijk is, waardoor Smeets dan als het ware zelf maar op de stoel van die kijker gaat zitten terwijl hij zijn showtje presenteert. Waarvan het dan alleen nog maar erger wordt.
Okke Ornstein (URL) - 09 08 12 - 08:08

Ik ben het er mee eens dat Mart Smeets af en toe te ver gaat en ervaar ook inderdaad dat het de laatste dagen veel beter gaat. (waarschijnlijk toch door de aandacht) Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik Mart Smeets wel de beste voor dit programma vind en dat hij toch een stuk sympathieker overkomt dan de afgelopen maanden, jaren.
Ik kijk vrij veel sport op televisie en vind de vraagstelling van sommige verslaggevers storend, want er zitten er een paar bij!! Als sporters mediatraining krijgen wordt het misschien ook eens tijd dat er een hoofdstuk assertiviteit wordt behandeld. Een mildere vorm van Louis van Gaal, gewoon zeggen als een vraag irritant, kwetsend of “dom” is.
Bij het interview met Bert van Marwijk is Mart een stuk terughoudender omdat hij weet dat hij lik op stuk krijgt als hij te ver gaat. Het is goed dat Mart Smeets even gereset is. Hopelijk houdt hij deze lijn vast.
Pieter - 09 08 12 - 10:02

Marc,

Allereerst mijn complimenten over hoe je omgaat met alle reacties en de commotie die is ontstaan rond jouw eerst reactie/blog. Ik vind het knap als iemand goed kan omschrijven wat zijn emotie/gevoel is bij iets wat hij heeft gezien of gehoord. Dat het in dit geval Mart Smeets betreft getuigd ook nog eens van lef. Het heeft wel geresulteerd in vele (ook zeer vervelende) opmerkingen, zowel naar jou als Mart toe. Dat je daarna ook nog toe kan geven waarin je “te ver” bent gegaan, vind ik helemaal klasse. Mijn persoonlijke mening over het geheel is niet zo belangrijk. Waar ik wel graag mee wil eindigen is een uitspraak van Gandhi: “Het op een eerlijke manier oneens zijn, is vaak een teken van vooruitgang”.

Bedankt!

Marion
Marion - 09 08 12 - 11:56

Marion, Pieter, Edwin, dank voor jullie aardige reacties. Waardeer ik zeer!
Marc de Hond - 09 08 12 - 14:51

Ik ben deze blog al een aantal dagen aan het volgen en ik vind het ontzettend mooi hoe je ‘de keerzijde van de Olympische droom’ beschreven hebt. Als liefhebber en kijker sta je daar niet zo bij stil dat er voor iedere aanwezige sporter 10 thuiszitten die er ook alles voor gedaan hebben.
Ik waardeer het enorm dat je in deze 2e blog de ‘verbale aanranding’ nuanceert. Dit vond ik persoonlijk ook niet echt netjes. Dit verdient Mart Smeets in mijn beleving totaal niet. Ik vind Mart Smeets een vakman die enorm veel gepresteerd heeft voor de Nederlandse sportjournalistiek. Ik heb zelf ook alle uitzendingen gezien en hij was kritisch naar Manon Flier, maar als je zo goed bent als Manon Flier dan behoor je ook op de Olympische spelen te staan. Van mij mag Mart Smeets hier kritisch over zijn. Dit is juist wat ik met het EK voetbal gemist heb, dat de voetballers niet kritisch bevraagd werden.

Ik snap dat mensen zich hieraan gestoord hebben, maar wees eens eerlijk hebben we niet allemaal weleens een mindere dag in ons werk? Ik maak ook weleens een opmerking dat ik achteraf denk niet echt handig en volgens mij ben ik niet de enige die dit overkomt. Dan bied ik mijn excuses aan, misschien heeft Mart Smeets dit ook wel gedaan aan Manon Flier. Dit hoeft iemand niet wat mij betreft niet publiekelijk te doen.

Ik heb in ieder geval ontzettend genoten van onze Olympische sporters. Wat hebben ze goed gepresteerd. En door deze blog gaan mijn gedachte bij iedere medaille uit naar de mensen die thuiszitten (wegens blessures, niet behalen van limiet enz.) en er net zoveel voor gedaan en gelaten hebben.
Elvira (Email) - 09 08 12 - 19:50

hoi Marc,

je column en nu je reactie is zeker een goed en duidelijk verhaal.
In de Tour is Smeets goed. Hij weet als geen ander het verhaal achter de sporter weer te geven. Hij zit op zijn troon, al een tijd. Interviewen is een vak apart en daar heeft hij zeker steker laten vallen. mbt zijn aanpak van Manon Flier;
dat verdiende zeker niet de schoonheidsprijs, zacht gezegd. Smeets wilde haar uit haar tent lokken en op die manier het verhaal, de emotie weergeven.
Het is ook heel veel Mart Smeets deze zomer Je bericht heeft geholpen gezien het feit dat Smeets veranderd is in zijn dagelijkse talkshow, alhoewel Mart Smeets er de man niet naar is om dit toe te geven!
Marc (Email) - 10 08 12 - 00:25

Dat interviewen een vak apart is weten we allemaal. Het is zo ontzettend jammer dat Mart de verhouding 80 (geïnterviewde) – 20 (interviewer) niet aanhoudt. Als hij dit WEL zou doen dan zou het meer gaan om dat wat er toe doet! Dan zouden de mooiste verhalen aan bod komen van sporters die keihard trainen en zich veel ontzeggen om zich mogelijk te plaatsen voor de Spelen. Dat Mart soms heel scherp/te scherp is, uitlokt, beledigd of 1 van zijn andere ‘maniertjes’ in de strijd gooit, wekt weliswaar bij menigeen ergernissen op (ook bij mij), toch kijk je weer en weer en weer…

Ja er zit een knop op de afstandbediening, maar
a) de meest interessante sporters schuiven nou eenmaal bij hem aan,
b) kennis en kunde Mart op sportgebied is goed, dus hem wordt eeuwig het hand boven ‘t hoofd gehouden
c) een echt alternatief is er ook niet. Rick Niemand kan het iig niet waarmaken wat mij betreft. Hij beledigd net zo goed zijn tafelgasten, is niet innemend en als het dan een kwestie van kiezen is dan kies ik voor Mart. Laat rick zich bezighouden met politiek en nieus. Overigens wacht ik met smart op een alternatief van de NOS. Misschien Dione?
Of Mart op cursus (hihi), want een voordeel is dat als een tafelgast zich moeilijk uit, het gaat over breedtesport en topsport dan boeit Mart me toch wel. Als hij 20% zou praten en doseren wat hij zelf zegt, kun je haat misschien wel omzetten naar respect!
Anita - 10 08 12 - 12:24

Smeets ging bij Manon Flier inderdaad te lang door op het heikele punt van het missen door haar van de Olympische Spelen. Anderzijds had Flier, als haar dat echt irriteerde, misschien ook iets meer van zich af kunnen bijten; dat deed ze nu op geen enkele manier.

Verder is het, voor al diegenen die moordende kritiek op Smeets hebben, misschien ook goed om even de positie voor ogen te houden waarin hij verkeert. Hij heeft elke avond een live-programma, en weet meestal pas kort van tevoren wie er wel en wie er niet komen. Elke avond weer zitten er vier of vijf gasten, en soms nog meer. Mart moet zorgen dat iedereen voldoende aandacht krijgt, dat ieders verhaal voldoende wordt verteld. Maar de meeste van zijn gasten zijn geen grote sprekers die boeiend en tegelijk bondig kunnen vertellen, en de tijd die ter beschikking staat is vrij beperkt. Dan moet je als presentator het heft wel goed in handen nemen en de zaak een beetje ‘voorkoken’. Doe je dat niet, dan zijn er twee dingen mogelijk: òf bepaalde gasten komen onvoldoende aan bod, òf het programma loopt vreselijk uit. En beide dienen absoluut voorkomen te worden.

Smeets is zeker betweterig, schoolmeesterachtig enzovoort, maar hij is ook een zeer welbespraakte en zeer goed geïnformeerde journalist. Ik denk dat er niemand in Nederland is die zoveel weet van zoveel verschillende sporten als hij. En ik vind zijn programma al met al toch zeer de moeite waard. En wie doet zoiets beter dan hij? Zet daar één avond Tom Egbers, Humberto Tan of één van die andere bekende gezichten neer; dan verstomt alle kritiek meteen. Dan ziet iedereen met ogen in zijn hoofd en hersens in zijn kop dat Smeets ongetwijfeld een serie eigenschappen heeft die idealiter voor verbetering vatbaar zijn, maar daarnaast een hele reeks positieve kwaliteiten die hem in Nederlandse context in menig opzicht uniek maken.
Timotheus (Email) - 10 08 12 - 17:53

Mart Smeets heeft inderdaad veel verstand van sport, maar weet dat ook en dat brengt een bepaalde vorm van arrogantie met zich mee
Labrador Karakter (Email) (URL) - 26 08 12 - 17:20

Mart Smeets is een dikke L*L
Volleyballer - 11 04 13 - 15:53